Hare krishna

Fantastisch dagje achter de rug! Ik ben met 3 jongens de stad ingetrokken voor mijn project. De jongens mochten een beetje zelf beslissen waar we naartoe gingen, op die manier kwam ik veel nieuwe plekjes in de stad te weten. ’s Avonds zijn we bijvoorbeeld naar de Iskcon-tempel gegaan. Dat is een immens grote Hare krishna-tempel. Ik stond perplex toen ik ervoor stond, gewoonweg prachtig. Als je binnengaat word je in twee gesplitst, echte Hare krishna in de ene rij en bezoekers in de andere rij. De jongens werden doorgelaten voor de rij van de Hare krishna maar ik werd vriendelijk doorverwezen naar de andere rij. Maar door wat toneel te spelen, en te doen alsof ik een echte Hare krishna was, mocht ik toch door. Dan stonden we daar in een lange rij vol mensen die aan het bidden waren. Elke stap die je zette op rode tegels moest je “Hare krishna, hare krishna, krishna krishna, hare hare, hare Rama, hare Rama, Rama Rama, hare hare” zeggen. En er waren 70 tegels… voorsteken is onmogelijk. Heel ambetant als je op tijd ergens moet zijn, en dat was in ons geval zo. Ik had gezegd tegen de father dat ik om 18u ging terug zijn, hij was dan ook niet zo blij dat we maar om 19u30u toekwamen. Maar dat neemt niet weg dat het een onvergetelijk dagje was. De jongens waren zo blij dat ze eens buiten kwamen. Ze waren me heel dankbaar voor de leuke dag, en ik was zo gelukkig dat ik hen zo’n dag heb kunnen bieden…
Donderdag wil ik zeker nog eens terug gaan naar de tempel, ik heb het al gezegd tegen Justine en Valerie, die het volledig zien zitten. Nu wil ik de tempel eens in alle rust bezoeken, en niet haastig.
…
Wat gebeurt er bij ons als een kind een hakenkruis tekent? Dat kind zal in de meeste normale families serieus onder zijn voeten krijgen, en op school zal het kind geschorst worden. Wel, hier is dat dus de normaalste zaak van de wereld, telkens als we in Mane verven of tekenen met de kindjes, zullen op verschillende bladen swastika’s terug te vinden zijn. Ook in de straten zie je overal swastika’s, ik begin stilaan gewoon te worden, maar in het begin was het toch een beetje vreemd. Zeker als ze een swastika gebruiken voor politieke campagnes, dat heb ik precies al eens eerder tegengekomen in de geschiedenislessen… Als ik de kans krijg, zal ik eens een foto trekken van zo’n affiche.
…
VAKANTIIIIIIIIIEEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!!!!!!!!!!
Eindelijk verdiende rust, 2 weekjes ervan onder muizen naar het wondermooie Kerala (van horen zeggen). Vrijdagnamiddag nemen we de trein hier in Bangalore en gaan we naar Ernakulam. We zouden daar in de vroege ochtend moeten toekomen. Van daaruit gaan we in naar Trivandrum en Kovalam (daar zitten onze schoolvriendjes Hanne en Anoda, die moeten we dus ook eens bezoeken). Daarna gaan we naar Kanyakumari, het meest zuiders puntje van India, daar kan je de zon zien opkomen én zien ondergaan in de zee, da’s straf! En hopelijk hebben we nog een weekje de tijd om richting Goa te gaan, maar dat is dan wel weer een treinrit van meer dan 18 uur. We zien wel nog. Dat zijn allemaal nog vage plannen. Wat ervan terechtkomt zal je op tijd en stond wel te weten komen.
De plannen voor deze avond zijn: een goe kakske doen, een spelletje patience spelen (ik ben al expert aan het worden, ik doe hier niet anders dan patience spelen…), een opzwepend muziekje opleggen en daarna met een wippend been in bed kruipen en proberen slapen. Slaapwel lieve vriendjes en vriendinnetjes.

Je kapoen Jan