Zoals je misschien gemerkt hebt, heb ik het vorig bericht toch nog de avond zelf kunnen posten. Het was mijn eerste keer dat ik de stad in trok te voet, en ik moet zeggen, waw, ik viel van de ene verbazing in de andere. Schrijnende toestanden, leuke taferelen, mooie mensen, vuile mensen, slapende mensen, koeien, honden, apen, enorm druk verkeer, stront, fruitverkopers, stof, riksja’s, overvolle bussen,… Heel de tijd werd ik door iedereen aangestaard. Blanke mensen zijn heel fascinerend hier. Mensen wuifden naar me, wilden me aanraken,… Ik had dit wel allemaal eens gehoord van mensen die al in India geweest zijn, maar om het zelf eens mee te maken is wel uniek. Het verkeer werkt me ook al wat op mijn zenuwen, nergens ben ik rustig, overal hoor ik claxons, nu is het weer extreem, heel de tijd door: tuuuuuuuuuuut, toooooooooooooeeeeeeeeeeeet, tuuuttuuuut, tiiiiiiiiiiit, taaaaaaaaaaaaaaaa,en heel de tijd ratelende riksjamotoren... ik kan hier niet rustig een tekstje typen, pff…
De stroompannes zijn hier dagelijkse kost, elke dag minstens 2 keer, dat maakt het wel gezellig als het al donker is, overal kaarsjes… er is ook een probleempje met het water. Overdag blijkt het onmogelijk te zijn om te douchen heb ik net gemerkt. Er is enkel warm water als de zon goed geschenen heeft, dat doet ze ook, maar het probleem is dan dat er geen koud water meer is. Overdag is het water dus gloeiend heet, en onmogelijk af te koelen met de paar druppels koud water die nog uit de kraan komen. De moment bij uitstek om te douchen is dus ’s morgens, dan is er warm water, als de zon tenminste goed geschenen heeft de dag ervoor, EN er is koud water.
Ik voel me nog altijd wat vermoeid, maar kom, ik sla me er wel door. Binnenkort ga ik eens beginnen met mijn project op poten te stellen. Ik ben hier nog altijd voor mijn stage, dat mag ik zeker niet uit het oog verliezen. Goed, ik ga nog een beetje lezen, om voldoende kennis te hebben alvorens ik aan mijn afstudeerproject begin.
Greeting from incredible India.
Jan
Ik begin me een beetje te ergeren aan één van de brothers. Hij slaat en schopt de kinderen iets te veel naar mijn zin. Ik heb heel veel zin om het hem eens te zeggen, maar anderzijds is iedereen dit hier gewoon. Het wordt hier als normaal beschouwd. Ook de kinderen vinden het niet zo erg, ze aanvaarden de kloppen en hebben geen pijn, zo lijkt wel.
Het eten verrast me elke dag weer. Telkens als je denkt dat het niet meer pikanter kan, komt de volgende keer iets nóg pikanter op tafel. Ik vind het echt heerlijk. Het bevalt me super goed. Pikant eten, met de handen eten, heel de dagen op blote voeten lopen en lieve kindjes rondom mij. De fathers en brothers laat ik wat links liggen. Ik ben hier in de eerste plaats voor de kindjes…
By the way, ik heb nog altijd geen diarree, goe bezig he...
Ma warm da da hier is, milledju, zwieten lijk een rund doek ik ier hele dagen
Greets from uncle (zo noemen de kindjes mij...)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Manmanjan kvint echt zalig om te lezen :), vooral het wc verhaal is hier populair zo te zien, maar ook de alledaagse dingen enzo, echt leuk om te lezen. Hopelijk lukt het om je project wat naar je zin op te zetten met die kerels daar en is er taart?
x
haa nonkel jan :)
kheb met veel plezier uw blog al liggen lezen! ge zijt er echt iets bangelijk aan het meemaken denkik! geniet maar van al die drukke geluiden, stront in je hand en het pikante eten! veel succes met je project! ik ga u blijven volgen makker! wel dikke shit da ge twee dagen hebt moeten wachten in londen! ma het zal het allemaal wel waard zijn! coole foto's ook! wa is de naam van uwen hond? aree, ik zen er is mee weg! tijd om te boarden! cya!
nee yasmijn er is geen taart. wel pannekoeken, ook goe?
en koen: mijn hond noemt Titu
merci voor al diene goeie commentaar op mijnen blog
Een reactie posten