een lach en een traan

Deze morgen kreeg ik een pakje pruimtabak in mijn handen gestopt van de master die het afgepakt had van een jongen. Dat wordt beschouwd als een drug, maar je kan het overal verkrijgen. Brother Joby zei dat ik het eens moest proberen. Ik met al mijn nieuwsgierigheidheb het pakje met alle plezier aangenomen. Pruimtabak, zo’n zware drug kan dat niet zijn… Ze zeiden dat ik waarschijnlijk zou moeten kotsen. Omdat ik op punt stond om te vertrekken naar Mane, hield ik het pakje nog bij. Ik zou het dan deze avond eens proberen.
Ondertussen heb ik het al geprobeerd en ik heb er maar één woord voor: DEGOUTANT!!! Ongeveer de vuilste smaak die ik ooit in mijn mond heb gehad. Ik heb het dan ook snel uitgespuwd in de wc. Mijn eerste gedacht was dan: misschien iets te veel gepakt in één keer. Hup, en ik probeerde het nog een keer met wat minder. De smaak was al iets minder straf maar nog steeds wansmakelijk… Dat heeft me echter niet tegengehouden om nog een derde keer wat in mijn mond te steken. Is dat spul dan zo verslavend??? Ik zit dus nu voor een derde keer met een plukje in mijn mond en de kotsneigingen zijn aan het komen. Maar ik voel me wel zweven, hahaha!!! Maar toch vind ik het nog steeds maar iets vies, dus ga ik het snel uitspuwen en de overschot van dat zakje wegsmijten, bah!
Voor mensen die het ook eens willen proberen, laat iets weten, ik wil wel wat meenemen naar België.
…
Zondag, de saaiste dag van de week. Opstaan, eten, kuisen, cricket, tv-kijken, eten, tv-kijken, eten, tv-kijken, slapen… Wat hebben die Indiërs toch eigenlijk met cricket? ik vind het echt maar een stom spel. Wist je trouwens dat een cricketmatch een volledige dag duurt? Probeer dat maar eens uit te kijken, en er gebeurt dus ook niets interessants. Het is constant hetzelfde. Om het zelf te spelen vind ik het ook maar niets. Meestal zit je gewoon wat te wachten aan de kant, of sta je wat te lummelen op het plein aan het wachten tot er eens een bal in je richting komt. Ligt het aan mij, of is het echt een stomme sport? Ik speel dan ook nooit meer mee, één keer is genoeg geweest…
Het is de warmste dag tot nu toe. We gaan naar de 36°C vandaag. Het is dan ook niet te doen om buiten te komen. Ik zit hier onder mijn ventilator hopend dat ie toch een beetje verkoeling zal bieden, maar ik krijg enkel warme lucht naar me toegeblazen. Veel heb ik er dus niet aan…
Het lijkt wel of die Indiërs immuun zijn tegen zweetaanvallekes. Ik daag iedereen van de bloglezers uit om bij 35°C een superpikant gerecht te eten zonder een druppel zweet te verliezen. Die Indiërs slagen er alleszins in. Ik daarentegen zit te zweten als een rund aan tafel.
…
Omdat het niet altijd grappig moet zijn, zal ik ook nog wat over de miserie hier in India schrijven. De hartverscheurende taferelen doen me toch nog altijd even slikken. Gisteren bijvoorbeeld kwam er een oud vrouwtje aan onze deur wat geld en eten vragen. Ze kon amper lopen, had een paar vodden rond haar lijf en zag eruit alsof ze elk moment kon beginnen wenen van miserie. Ik heb gehoord dat ze dit wel vaker doet als ze geen eten vindt. Ze weet dat ze hier wel wat te eten zal krijgen, en dat was ook het geval. Ze ging niet met lege handen naar huis, als ze een huis heeft tenminste… Het is verdomme niet eerlijk! Zulke dingen kom ik hier dus dagelijks tegen. Ik moet elke dag passeren langs een leprapatiënt die telkens op dezelfde plaats zit te bedelen. Hij heeft geen vingers en geen tenen, een volledig misvormd uiterlijk en elke dag hetzelfde stuk stof om zich gedraaid. Daar moet ik dan passeren, met een rugzak met daarin een volledig maandloon van de gemiddelde Indiër, een fotocamera, gsm,… Ik zeg het nogmaals: het is verdomme niet eerlijk!
Een ander voorbeeldje: eergisteren kwam er een nieuwe jongen binnen in Bosco Mane. Hij had ernstige polio (kinderverlamming) en liep met van die okselkrukken. Zijn benen waren zo goed als volledig verlamd en hingen daar dus precies maar wat te bengelen. Ongelooflijk hoe hij zichzelf toch kon voortbewegen. Ik ben met hem aan de praat geraakt, hij kon namelijk vrij goed Engels. Geen ouders, geen thuis, geen geld,… Ik herhaal het niet nog een keer, maar je kan het zelf wel aanvullen veronderstel ik…